Ik moet weer oppassen voor mijn valkuil!

Sinds 3 weken hebben we een kitten in huis: Thijsje. Een katertje van bijna 4 maanden. Net als alles wat jong is, is deze ook echt zo schattig! In tegenstelling tot onze vorige kat vindt deze het heerlijk om op zijn tijd geknuffeld te worden, hij ligt daar uitgebreid van te genieten en komt zelfs spontaan op schoot zitten. Dat is nieuw hier en zo lief!

Er zit alleen wel een nadeel aan Thijs…

Net als kinderen heeft ook hij een extra zintuig voor slechte timing! Dus als ik naar bed wil springt hij gezellig snorrend op schoot. Ook als ik aan het werk wil gaan weet hij me te vinden. Maar ja, het  is zo aandoenlijk…

Ik merk dat ik ervoor moet oppassen niet in mijn oude valkuil te stappen. Mijn neiging is namelijk om mezelf te vergeten en volledig voor de ander te gaan.

Zo ben ik mijn dagelijkse ritme gaan aanpassen op het slaap en eet ritme van de kinderen in de baby-en dreumsfase. Dit was vooral ook heel praktisch. Het voorkwam oververmoeid gehuil en gedram van hun kant en gaf mij meer ontspanning met bijvoorbeeld boodschappen doen.

Van lieverlee ben ik wel steeds meer rekening gaan houden met hen:

– Niet teveel prikkels dus veel thuisspelen;

– toch nog maar niet gaan werken om zo de naschoolse opvang niet te hoeven inzetten;

– 3 verschillende potten eten koken omdat de een geen champignons; de ander geen prei en de volgende vegetarisch is;

– Geen tijd meer om met mijn paard te werken omdat de kinderen aangeven het liefste bij mij te zijn en mijn man al de hele week op zijn werk is en dus niet op gedoe zit te wachten…

En hoe vanzelfsprekend het toen ook voelde, achteraf zie ik dat ik aan het leeglopen was. Er waren weinig dingen die ik nog echt leuk vond om te doen. Ik dacht vooral in “moeten” en zag ’s ochtends al op tegen de dag. Kortom ik was druk bezig mezelf helemaal weg te cijferen. Ik kon niet eens meer voelen wat ik zelf nodig had en leuk vond!

Gelukkig heb ik op een gegeven moment heel bewust de keuze gemaakt om mezelf toe te staan te gaan genieten van mijn leven. Jammer alleen dat er voor mij een auto-ongeluk voor  nodig was.

Wat is jouw valkuil?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.